ผมนั่งอ่านข่าวไปหลายฉบับ รู้สึกแปลกใจ ว่าทำไมช่วงนี้ช่างมีคนหันมาสนใจเรื่องต่างๆในพระพุทธศาสนากันมากมายเป็นพิเศษ ไม่ว่าจะเป็นสื่อหลัก สื่อรอง หรือตามโลกโซเชียลต่างๆ ก็ออกมาแสดงความเห็นวิพากษ์วิจารณ์กันทุกวี่ทุกวันอย่างไม่ลดราวาศอก บ้างก็หลับหูหลับตากล่าวหาว่าร้ายพระภิกษุสงฆ์กันอย่างรุนแรง จับแพะชนแกะ ตัดต่อภาพ ตัดแต่งเรื่องราวให้ดูน่าเชื่อถือ แม้พระทำถูกต้องตามพระธรรมวินัย และกฎหมายบ้าบ้านเมือง ก็ยังจะหาเรื่องมายัดเยียดให้ผิดให้ได้ เหมือนหมาป่าที่จะคอยขย้ำลูกแกะ อย่างไม่กลัวบาปกลัวกรรม เขามีจุดมุ่งหมายอะไรกัน
บางคนก็อาการหนัก ถึงขั้นจะให้พระพุทธศาสนาเป็นเหมือนบอนไทร ไม่มีสิทธิ์เจริญเติบโต วัดวาอารามต้อง สมถะ ต้องสันโดษ ต้องเป็นกระต๊อบเล็กๆอยู่ในป่า ยิ่งจะพังแหล่มิพังแหล่ก็ยิ่งดี แสดงว่าท่านปล่อยวางไม่สะสม หลุดพ้นแล้ว ไม่ยึดติดกับโลกแล้ว ตำบลกระสุนตก จึงลงไปที่วัดใหญ่ๆทั้งหลายในประเทศ หนึ่งในนั้นหนีไม่พ้นวัดพระธรรมกาย ต้องตกเป็นเป้าหมายของพวกหมาป่า ผู้หิวโหยเหล่านั้นให้ดาหน้ากันออกมาไล่กัดไล่งับ กันอย่างเมามัน กะจะเอาให้จมเขี้ยวให้ได้
จิตใจที่ปล่อยวาง กับสิ่งก่อสร้างที่ถาวรมันไปด้วยกันไม่ได้แน่หรือ? ก็ในเมื่อสิ่งนี้ถูกสร้างขึ้นมาไว้เป็นสมบัติ ของประเทศชาติ ของพระศาสนา ของคนรุ่นลูกรุ่นหลาน แล้วจะให้สร้างอย่างไร มันถึงจะมีอายุยืนยาวตกทอดไปถึงเขาเหล่านั้นได้ จะหลังคามุงจากฟากไม้ไผ่เหมือนบ้านที่ผมเคยอยู่สมัยเด็กๆ ที่่มันพังทะลายไปแล้วตั้งแต่ผมยังไม่ทันโตอย่างนั้นหรือ
หากใจพวกเขาไม่ลำเอียง คิดสักนิด แม้ไม่เคยเข้าไปสัมผัส ก็จะเข้าใจได้จากภาพทีเห็นว่า ทุกสิ่งก่อสร้างของวัดพระธรรมกาย ล้วนถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้งาน สร้างไปก็ใช้ไป ใช้กันสะบั้นหั่นแหลกตั้งแต่ยังสร้างไม่เสร็จ ที่สร้างใหญ่ก็เพราะคนมามาก ต้องการให้พอใช้งาน ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการสะสมหรือไม่สะสมแต่อย่างใด
หากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเห็นว่าคนที่จะปล่อยวางได้ต้องอยู่กะท่อมเท่านั้น ท่านจะเสด็จไปโปรดบรรดาพระราชามหากษัตริย์ ผู้ประทับอยู่ในปราสาท ราชวังทำไมกัน... ยิ่งไปกว่านั้น กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ทรงอำนาจอย่าง พระเจ้าพิมพิสาร จะทำจิตให้บริสุทธิ์จนบรรลุธรรมเป็นพระโสดาบันได้หรือ ก็อยู่ปราสาทราชวังมาทั้งชีวิตน่ะ...
หากดวงจิตยังไม่มืดบอดจนสนิทมันก็พอจะคิดออกได้บ้างว่า แท้จริงแล้ว การฝึกจิตเพื่อบรรลุธรรมกับการก่อสร้างมันคนละเรื่องกัน วัตถุประสงค์และเป้าหมายมันคนละอย่าง ฝึกจิตมุ่งหมายหลุดพ้นจากความทุกข์ ให้เข้าถึงความสุขที่แท้จริงภายใน ตามคำสอน แต่การก่อสร้างมุ่งหมายประโยชน์ใช้สอย ไปอีกนับพันปี ให้เป็นสมบัติของชาติ ของพระศาสนา รวมทั้งของคนที่ด่าและลูกหลานไปอีกหลายชั่วโคตร จะสื่อหลักหรือสื่อรองก็แล้วแต่ ปากกาอยู่ในมือพวกคุณแล้ว.....จะใช้สร้างบุญหรือสร้างบาป จะสร้างสรรค์หรือทำลายคุณก็เลือกเอา..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น