ผมหยุดดูอยู่สักครู่ ความปลื้มปีติมันก็พรั่งพรูออกมา ภาพในอดีตมันก็ผุดขึ้น... เมื่อหลายปีก่อนสนต้นนี้ ยังเป็นสนป่าต้นเล็กๆ ผมเอามาจาก บ้านพี่น้อย รัฐ South Carolina ตอนที่พาพระอาจาย์ไปเยี่ยมเยี่ยนกัลยาณมิตรแดนไกล ขับรถกันไปเกือบหนึ่งวันเต็มๆ..
บ้านพี่น้อยอยู่ในป่า มีต้นสนอยู่เต็มไปหมด ผมเห็นต้นมันสวยดี ชอบตรงต้นใหญ่ใบมันสวย ไม่บาดมือ เลยคว้าจอบหลังบ้านพี่น้อย ไปขุดต้นเล็กที่งอกอยู่ใต้โคนต้นใหญ่ เอามาใส่รถ แล้วเอากลับมาปลูกที่เท็กซัส ลงไว้หลังครัว ตรงลานจอดรถด้านหลัง....ผ่านไปหลายปี จากวันนั้นถึงวันนี้ มันกลับเติบโตแผ่กิ่งก้านสาขาสวยงาม ยืนมองดูด้วยความปลื้ม ...
การสร้างบารมีก็เหมือนกับการปลูกต้นไม้ หากเราหมั่นสั่งสมบุญไปเรื่อยๆ อย่างไม่ท้อแท้ ท้อถอย สักวันหนึ่งเมื่อบุญบารมีเราเต็มบริบูรณ์ ก็จะส่งผลให้ชีวิตมีแต่ความเจริญรุ่งเรือง สมควาาปรารถนาที่ตั้งใจไว้ เหมือนต้นไม้ที่เจริญเติบโต แผ่กิ่งก้านสาขา ให้เราได้ปลาบปลื้มและชื่นชมในความงดงาม..อย่าท้อกันนะครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น